Aleix Prat, Vall d’Hebron Institute of Oncology,
Barcelona, Spain - Jose´ Baselga, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, New
York, NY
“ Κατά τη διάρκεια
της τελευταίας δεκαετίας, η εισαγωγή παραγόντων που στοχεύουν στον υποδοχέα του
ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τύπου 2 (human epidermal growth factor - HER2), όπως είναι το μονοκλωνικό
αντίσωμα τραστουζουμάμπη (trastuzumab -Herceptin) ή ο αναστολέας της τυροσινικής κινάσης λαπατινίμπη (tyrosine kinase inhibitor- lapatinib -Tykerb), σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, άλλαξε την πορεία των HER2 θετικών καρκίνων του μαστού. Σε μεταστατική
νόσο, η προσθήκη τραστουζουμάμπης στις ταξάνες αυξάνει την ελεύθερη από πρόοδο της
νόσου επιβίωση (progression-free survival - PFS) και την συνολική επιβίωση (overall survival -OS), ενώ η προσθήκη της λαπανίμπης στην
καπεσιταβίβη αυξάνει την PFS μετά από θεραπεία με σχήματα που περιλαμβάνουν
ανθρακυκλίνη, μία ταξάνη και τραστουζουμάμπη.
