Η Φουλβεστράνη ( faslodex) υπερτερεί των αναστολέων αρωματάσης σε προχωρημένου σταδίου ορμονοθετικό καρκίνο του μαστού,

Μία φάσης 3 διπλή τυφλή πολυκεντρική μελέτη σε 462 ασθενείς που δεν είχαν λάβει πρωτύτερα ορμονοθεραπεία, οι 230 έλαβαν fulvestrant και οι 232 αναστραζόλη.

Η επιβίωση ελεύθερη από πρόοδο της νόσου (progression-free survival) ήταν σημαντικά πιο μεγαλύτερη  στην ομάδα της fulvestrant. 

Συχνότερη επιπλοκή η αρθραλγία ( μεγαλύτερη στην ομάδα της φουλβεστράνης, με πολύ μικρό ποσοστό διακοπής της θεραπείας από παρενέργειες και στις δύο ομάδες.

Επομένως, στην μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 28/11/16 στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού Lancet προκύπτει ότι η φουλβεστράνη είναι προτιμότερη για τη θεραπεία ασθενών με ορμονοθετικό προχωρημένο τοπικά ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, για τον οποίον δεν είχε προηγουμένως δοθεί ορμονοθεραπεία. 

Η σχετιζόμενη με την ορμονοθεραπεία γνωστική εξασθένηση σε επιζώντες καρκίνου του μαστού.

Η ορμονοθεραπεία έχει ευρεία εφαρμογή στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού. Οι παρενέργειες της ταμοξιφένης και των αναστολέων αρωματάσης είναι γνωστές. Αλλά ποιες είναι οι επιδράσεις τους στις γνωστικές ικανότητες των γυναικών, ιδιαίτερα εκείνων μεγαλύτερης ηλικίας;
Στο ερώτημα αυτό προσπάθησε να δώσει απάντηση μελέτη που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Αυγούστου του περιοδικού Breast Cancer Research and Treatment. Με βάση ηλεκτρονική έρευνα εντοπίστηκαν 21 μελέτες, 10 μικρότερης και 11 μεγαλύτερης διάρκειας. Τυχαιοποιημένη δεν ήταν καμία.  Παρ όλες τις διαφορές στη μεθοδολογία ήταν δυνατή η ομαδοποίηση τους. 
Σε σύγκριση με τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού ή με υγιείς μάρτυρες, η ορμονοθεραπεία φαίνεται να σχετίζεται με μειωμένη απόδοση σε νευροψυχολογικές δοκιμές. Καμία μελέτη διερεύνησε τη σχέση μεταξύ της ηλικίας και αλλαγές στη γνωστική απόδοση. 
Οι ηλικιωμένες φαίνεται να υπόκεινται σε υψηλότερο κίνδυνο για νοητική έκπτωση, αλλά οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι η προχωρημένη ηλικία δεν έχει μελετηθεί επαρκώς.

Συστηματική θεραπεία και επακόλουθος κίνδυνος ανάπτυξης ετερόπλευρου καρκίνου μαστού ( από την WEBCARE μελέτη)

Η θεραπεία με ταμοξιφένη φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ετερόπλευρου καρκίνου του μαστού για τουλάχιστον 3 χρόνια μετά τον τερματισμό της θεραπείας, ενώ στην περίπτωση της χημειοθεραπείας αυτό ισχύει για μία χρονική περίοδο  έως και 9 χρόνια. Η τάση για ετερόπλευρο καρκίνο δεν εξαρτιόταν από την ηλικία των ασθενών, το οικογενειακό ιστορικό, το δείκτη μάζας σώματος και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όγκου, πλην της περίπτωσης του λοβιακού καρκινώματος που έδειξε μία μικρότερη τάση κινδύνου.

Η μακρότερη διάρκεια της χορήγησης ταμοξιφένης φαίνεται ( και σε προηγούμενες μελέτες) να έχει καλύτερα αποτελέσματα)

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολυεθνικής μελέτης WECARE (Women’s Environmental, Cancer, and Radiation Epidemiology) με 1521 περιστατικά ετερόπλευρου καρκίνου και 2212 ασθενείς ως μάρτυρες.

ΠΗΓΗ: http://breast-cancer-research.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13058-016-0726-0

Η αναστολή λειτουργίας των ωοθηκών με ακτινοθεραπεία είναι μία ξεπερασμένη πρακτική; Αποτελέσματα μία μέτα- ανάλυσης

Η αναστολή λειτουργίας των ωοθηκών σε μεταστατικό καρκίνο του μαστού ή σε ύπαρξη αντενδείξεων για χορήγηση LHRH αναλόγων ή όταν η διατήρηση της γονιμότητας της ασθενούς δεν είναι απαραίτητη, είναι μία οικονομική και αποτελεσματική μέθοδος. 

ΠΗΓΗ ( Πλήρες κείμενο):
https://www.dovepress.com/is-radiation-induced-ovarian-ablation-in-breast-cancer-an-obsolete-pro-peer-reviewed-fulltext-article-BCTT

Οδηγία της ASCO: Επικουρική θεραπεία σε ασθενείς με ορμονοθετικό καρκίνο.

Κλινική ερώτηση:
Ποιο είδος ορμονοθεραπείας πρέπει να προσφέρεται σε προ- ή μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με ορμονοθετικούς καρκίνους; 
Ποια είναι η κατάλληλη διάρκεια της θεραπείας;

Απάντηση:
Στις γυναίκες που έχει διαγνωστεί ορμονοθετικός καρκίνος πρέπει να χορηγείται επικουρική ορμονοθεραπεία με: 

Ταμοξιφένη για μία αρχική διάρκεια 5 ετών.

Μετά την 5ετία, οι γυναίκες συνιστάται να λαμβάνουν επιπρόσθετη θεραπεία με βάση την ύπαρξη ή όχι εμμηνόπαυσης.

• Αν οι γυναίκες είναι περιεμμηνοπαυσιακές ή αν είναι άγνωστη η κατάσταση της εμμηνόπαυσης ή δεν μπορεί να προσδιοριστεί, θα πρέπει οι γυναίκες να συνεχίσουν ταμοξιφένη για μία συνολική διάρκεια 10 ετών. 
• Αν οι γυναίκες έχουν οριστικά εισέλθει στην εμμηνόπαυση, θα πρέπει να τους προσφέρεται είτε συνέχιση της θεραπείας με ταμοξιφένη, ώστε να συμπληρώσουν συνολικά 10 χρόνια, είτε να αλλάξουν θεραπεία και να λαμβάνουν αναστολέα της αρωματάσης για 5 χρόνια ( έτσι που η συνολική διάρκεια της θεραπείας να είναι 10 χρόνια)

Κλινική ερώτηση:
Τι είδους ορμονοθεραπείες θα πρέπει να προσφέρονται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με ορμονοθετικούς καρκίνους; 
Ποια είναι η κατάλληλη διάρκεια της θεραπείας;

Απάντηση:
Γυναίκες στις οποίες έχει διαγνωστεί ορμονοθετικός καρκίνος μαστού και είναι μετεμμηνοπαυσιακές θα πρέπει να τους προσφέρεται επικουρική ορμονοθεραπεία με μία από τις ακόλουθες αρχικές επιλογές:

• Ταμοξιφένη για 10 χρόνια.
• Έναν αναστολέα αρωματάσης για 5 χρόνια. (Τα υπάρχοντα δεδομένα είναι ανεπαρκή για να συστηθεί η χορήγηση για περισσότερο από 5 χρόνια).
• Ταμοξιφένη για μία αρχική διάρκεια 5 χρόνων και μετά αλλαγή θεραπείας με  έναν αναστολέα αρωματάσης για άλλα 5 χρόνια ( συνολικά 10 χρόνια επικουρικής ορμονοθεραπείας).
• Ταμοξιφένη για 2-3 χρόνια και μετά αλλαγή σε θεραπεία με αναστολέα αρωματάσης για άλλα 5 χρόνια ( Συνολική διάρκεια 7 - 8 χρόνια επικουρικής ορμονοθεραπείας).

Κλινική ερώτηση:
Ποια είναι η κατάλληλη διαδοχή σκευασμάτων στην επικουρική ορμονοθεραπεία;

Απάντηση:
Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που δεν αντέχουν την ταμοξιφένη ή τον αναστολέα αρωματάσης θα πρέπει να τους προσφέρεται η εναλλακτική επιλογή στην επικουρική ορμονοθεραπεία.

• Αν οι γυναίκες έχουν λάβει έναν αναστολέα αρωματάσης, αλλά σταμάτησαν την αγωγή σε λιγότερο από 5 χρόνια, μπορεί να τους προσφερθεί ταμοξιφένη για ένα σύνολο 5 χρόνων.
• Αν οι γυναίκες έχουν λάβει ταμοξιφένη για 2-3 χρόνια, θα μπορούσε να τους προσφερθεί η αλλαγή σε αναστολέα αρωματάσης για 5 χρόνια, για μια συνολική διάρκεια της επικουρικής ορμονοθεραπείας 7- 8 χρόνια. 

Σε γυναίκες που έχουν λάβει 5 χρόνια ταμοξιφένη ως επικουρική ορμονοθεραπεία, θα πρέπει να τους προσφέρεται πρόσθετη επικουρική ορμονοθεραπεία.

• Αν οι γυναίκες είναι μετεμμηνοπαυσιακές θα πρέπει να τους προσφερθεί ταμοξιφένη για μία συνολική διάρκεια 10 ετών ή να αλλάξουν σε αναστολέα αρωματάσης για 5 χρόνια, δηλ. συνολικά 10 χρόνια επικουρικής ορμονοθεραπείας.
• Αν οι γυναίκες είναι προ-, περιεμμηνοπαυσιακές ή δεν μπορεί να προσδιοριστεί η κατάσταση της εμμηνόπαυσης, θα πρέπει να τους προσφέρεται επιπρόσθετα 5 χρόνια ταμοξιφένης, για μία συνολική διάρκεια 10 χρονών επικουρικής ορμονοθεραπείας.

Ορμονοθεραπεία

Από MdLinx ( 6-20/3/13)

Μία τυχαιοποιημένη μελέτη για να διερευνηθεί η βιολογική δραστικότητα της βραχύχρονης ( προεγχειρητικής) χορήγησης  fulvestrant 500 mg με anastrozole vs μόνο fulvestrant 500 mg ή μόνο  anastrozole για πρωτοπαθή καρκίνο μαστού
Breast Cancer Research

Πως απαντά ( διαφοροποιείται) η μαστογραφική πυκνότητα σε αναστολή της αρωματάσης
Clinical Cancer Research   

Η αλλαγή σε αναστραζόλη vs συνέχισης της αγωγής με ταμοξιφένη για τον καρκίνο μαστού αρχικών σταδίων: Μακροπρόθεσμα αποτελέσματα από την Italian Tamoxifen Anastrozole μελέτη.
European Journal of Cancer   02/25/2013

Μέτα- ανάλυση των εκβάσεων και της τοξικότητας σε επικουρικές μελέτες αναστολέων αρωματάσης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο μαστού. 
Η μονοθεραπεία ( με όλους τους παράγοντες) είχε το μικρότερο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων (OR = 0.61; p < 0.001) και καρκίνου του ενδομητρίου (OR = 0.26; p < 0.001) συγκρινόμενη με την μονοθεραπεία με ταμοξιφένη. Υπήρξε, όμως, αυξημένος κίνδυνος καρδιοαγγειακών συμβάντων (OR = 1.20; p = 0.030). Η διαδοχική χορήγηση ήταν ανώτερη σε όρους καρκίνου του ενδομητρίου, αλλά υποδεέστερη σε σχέση με τα κατάγματα, τα θρομβοεμβολικά επεισόδια και τα καρδιαγγειακά συμβάντα.
The Breast   03/01/2013

Μακροπρόθεσμες επιδράσεις της συνέχισης  χορήγησης ταμοξιφένης για 10 χρόνια σε σχέση με το σταμάτημα της στην 5ετία από τη διάγνωση οιστρογονοθετικού καρκίνου μαστού: ATLAS, μία τυχαιοποιημένη μελέτη. 
Η τυχαιοποιημένη μελέτη NSABP B–14, με 1.166 women ορμονοθετικές ασθενείς, έδειξε ότι δεν υπάρχει κάποιο όφελος από τη συνέχιση της ταμοξιφένης πάνω από 5 χρόνια. Η νεότερη και μεγαλύτερη μελέτη ATLAS (Adjuvant Tamoxifen Longer Against Shorter), με 6.846 ασθενείς, έδειξε ότι η πιο μακροχρόνια χορήγηση ( η 10ετης) μείωνε επιπλέον την υποτροπή του καρκίνου (25% vs 21%) όσο και των θανάτων (15% vs 12%). Η μακροχρόνια έκθεση στην ταμοξιφένη αύξανε τον κίνδυνο πνευμονικής εμβολής (HR= 1.47) και καρκίνου του ενδομητρίου(HR=1.85).
Η επιλογή της 10ετούς χορήγησης ίσως να είναι αναγκαία σε ασθενείς με θετικούς λεμφαδένες, με όγκους υψηλού βαθμού κακοήθειας ή εκτεταμένης λεμφαγγειακής διήθησης.
Clinical Impact, from MDLinx   01/23/2013

Μία πολυκεντρική προοπτική μελέτη για την αξιολόγηση του οστικού κατάγματος που σχετίζεται με την επικουρική αναστραζόλη σε γιαπωνέζες μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού: δύο χρόνων ενδιάμεση ανάλυση της Saitama Breast Cancer Clinical Study Group (SBCCSG-06)
Το ποσοστό των καταγμάτων ήταν χαμηλότερο από εκείνο στο δυτικό πληθυσμό, παρόλο που καταγράφηκε σημαντική μείωση της οστικής μάζας μετά από 2 χρόνια θεραπείας με αναστροζόλη. Η θεραπεία με αναστραζόλη ήταν καλά ανεκτή στις γιαπωνέζες ασθενείς. Περισσότρη μελέτη αναγκαία. 
International Journal of Clinical Oncology   01/16/2013

Τορεμιφένη vs ταμοξιφένη σε ασθενείς με καρκίνο μαστού: μία μετα-ανάλυση.

Η τορεμιφένη (Fareston) ανήκει στην ίδια κατηγορία σκευασμάτων όπως η ταμοξιφένη. Συνδέεται με τους οιστρογονικούς υποδοχείς και εμποδίζει την οιστρογονοεξαρτώμενη διέγερση της σύνθεσης του DNA και τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. (http://www.ema.europa.eu/docs/el_EL/document_library/EPAR_-_Product_Information/human/000091/WC500020689.pdf)

Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μία μέτα- ανάλυση που στοχεύει στην ακριβέστερη αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της τορεμιφένης σε σχέση με τα αντίστοιχα της ταμοξιφένης σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού. Στην αξιολόγηση ελήφθησαν επίσης υπόψη θέματα ασφάλειας και το ποιές είναι οι επιδράσεις των δύο φαρμάκων στη μήτρα, τα λιπίδια και τα οστά.

Στην μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν είκοσι τρεις έρευνες με 7.242 ασθενείς.Για τον πρώιμο καρκίνο του μαστού, η τορεμιφένη σε σχέση με την ταμοξιφένη συνδεόταν με μία υψηλότερη 5ετή επιβίωση, συχνότερες εκκρίσεις από τον κόλπο (vaginal discharge), μία μεγαλύτερη πτώση των τριγλυκεριδίων στον όρο, μία μικρότερη μείωση της LDL χοληστερόλης και της πυκνότητας των οστών και με μία μεγαλύτερη αύξηση στα επίπεδα της HDL χοληστερόλης. Για προχωρημένο καρκίνο του μαστού, η τορεμιφένη σε σύγκριση με την ταμοξιφένη συνδεόταν με περισσότερη αιμορραγία από τον κόλπο και μεγαλύτερη μείωση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων στον ορό.Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι τορεμιφένη θα μπορούσε να είναι μία εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση στην ταμοξιφένη τόσο για πρώιμο όσο και για προχωρημένο καρκίνο του μαστού. Παρόλα αυτά, οι συγγραφείς του άρθρου επισημαίνουν ότι η μεθοδολογική ποιότητα των μελετών που έλεγξαν ήταν χαμηλή. Περισσότερες αυστηρές RCTs χρειάζονται για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα αυτής της μετα-ανάλυσης στο μέλλον.
[ Πηγή ]

Το αποτέλεσμα της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης σε καρδιο-αγγειακά συμβάματα γυναικών που πρόσφατα μπήκαν στην εμμηνόπαυση: τυχαιοποιημένη μελέτη.

Από τη Δανία τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη 10ετούς διάρκειας σε 1006 υγιείς γυναίκες ηλικίας 45-58 ετών που είχαν εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα και στις μισές χορηγήθηκε θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης και στις άλλες μισές όχι.Ως σκεύασμα χορηγήθηκε εναλλασσόμενη ποσότητα (triphasic) οιστραδιόλης και οξικής νορεθιστερόνης. Σε όσες από τις γυναίκες είχαν υποβληθεί σε υστερεκτομή τους χορηγήθηκαν 2 mg οιστραδιόλης την ημέρα. 
Αποτέλεσμα: οι γυναίκες που πήραν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την εμμηνόπαυση είχαν ένα σημαντικά ελαττωμένο κίνδυνο σ' ότι αφορά τη θνησιμότητα, την καρδιακή ανεπάρκεια ή το έμφραγμα του μυοκαρδίου, χωρίς παράλληλα να παρουσιάσουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, φλεβοθρόμβωση ή εγκεφαλικά επεισόδια.   [ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ] 

Η ικανότητα μεταβολισμού της ταμοξιφένης επηρεάζει τις εκβάσεις στον καρκίνο του μαστού. 

Για κοντά μία δεκαετία οι ασχολούμενοι με την έρευνα στον καρκίνο του μαστού οι οποίοι μελετούσαν την ορμονοθεραπεία με ταμοξιφένη ήταν διχασμένοι για το κατά πόσο γενετικές διαφορές σε ένα ηπατικό ένζυμο επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου και την πιθανότητα υποτροπής του καρκίνου του μαστού. Μία νέα μελέτη από την Mayo Clinic και την ομάδα Austrian Breast Cancer Study έδειξε ότι όντως γενετικές διαφορές στο ένζυμο CYP2D6 παίζουν  ρόλο στο πόσο καλά αποδίδει η ταμοξιφένη.

Τεμσερόλιμους ως πρώτης γραμμής θεραπεία

Τυχαιοποιημένη φάσης ΙΙΙ ελεγχόμενη με placebo μελέτη χορήγησης λετροζόλης με από του στόματος τεμσιρόλιμους (temsirolimus) ως πρώτη γραμμής ορμονοθεραπεία σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο μαστού.

Δεν προέκυψε κάποια ωφέλεια.
Journal of Clinical Oncology   12/14/2012

Ο μεταβολισμός του CYP2D6 και η έκβαση των ασθενών στη μελέτη Austrian Breast and Colorectal Cancer Study Group Trial (ABCSG) 8

Τα αρνητικά αποτελέσματα του μειωμένου μεταβολισμού τουCYP2D6 παρατηρήθηκαν μόνο κατά την περίοδο της χορήγησης της ταμοξιφένης και όχι μετά την αλλαγή σε αναστραζόλη.
Clinical Cancer Research   12/06/2012

Η προεγχειρητική αγωγή με γοσερελίνη και ταμοξιφένη σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς με ορμονοθετικό καρκίνο του μαστού.

Η χρήση της νεοεπικουρικής ορμονοθεραπείας στις μετεμμηνοπαυσιακές ασθενείς έχει δείξει ευνοϊκά αποτελέσματα. Αυτή η μελέτη από την Ιαπωνία επικεντρώθηκε στην εφαρμογή της συγκεκριμένης θεραπευτικής πρακτικής σε 53 προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς, στις οποίες χορηγήθηκε για 3 μήνες πριν την επέμβαση οξεική γοσερελίνη και ταμοξιφένη.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επετεύχθη μερική ανταπόκριση στο 23% των ασθενών καθώς και μια σημαντική μείωση της έκφρασης των προγεστερινικών υποδοχέων και του Ki-67 σε σημαντικό αριθμό των ασθενών, κάτι που φάνηκε να συνδέεται με την κλινική ανταπόκριση και πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω αν μπορεί αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να αποτελεί ένα καλό δείκτη ανταπόκρισης στην ορμονοθεραπεία.

Δημοσιεύθηκε στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Breast Cancer: 25 Νοεμβρίου 2012 

Η προσθήκη ορμονοθεραπείας στη χορήγηση χημειοθεραπείας και τραστουζουμάμπης σε ασθενείς με όρμονο- και HER2 θετικούς όγκους.

Σε ασθενείς με ορμονοθετικό και HER2 θετικό καρκίνο του μαστού η προσθήκη ορμονοθεραπείας στην χημειοθεραπεία και στην τραστουζουμάμπη  εξασφαλίζει πρόσθετο θεραπευτικό όφελος. Οι μελετητές έλεγξαν τα στοιχεία 897 ασθενών του MD Anderson Cancer Center στο Χιούστον, οι οποίες είχαν καρκίνο με τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, σταδίου Ι – ΙΙ και οι οποίες χειρουργήθηκαν μεταξύ του 1988- 2009.

Οι ασθενείς που έλαβαν και ορμονοθεραπεία είχαν καλύτερη συνολική και ελεύθερης νόσου επιβίωση απ’ όσες έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία και τραστουζουμάμπη. Αυτό το αποτέλεσμα ήταν άσχετο με το αν οι ασθενείς έλαβαν ως ορμονοθεραπεία ταμοξιφένη ή αναστολείς αρωματάσης.

Δημοσιεύθηκε στη διαδικτυακή έκδοση του Breast Cancer Research and Treatment, 27 Νοεμβρίου 2012

Τάσεις στην συνταγογράφηση ταμοξιφένης και αντικαταθλιπτικών.

Οι αναστολείς του CYP2D6 είναι μία ευρεία ομάδα φαρμάκων που συμπεριλαμβάνει και διάφορα αντικαταθλιπτικά, που συχνά καταναλώνουν γυναίκες ηλικιακών ομάδων στις οποίες συχνότερα εμφανίζεται ο καρκίνος του μαστού. Πριν μερικά χρόνια, με βάση ορισμένες μελέτες, η FDA επέβαλε να αναγράφεται στη συσκευασία της Ταμοξιφένης ότι σε όσες μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οιστρογονο-θετικό καρκίνο του μαστού οι οποίες έχουν φτωχό μεταβολίτη του CYP2D6 εξαιτίας σχετικής γενετικής παραλλαγής ή λόγω αλληλεπίδρασης των φαρμάκων μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο υποτροπής της νόσου. 

Η παρούσα μελέτη έδειξε πως η αντίδραση γιατρών και ασθενών στις σχετικές προειδοποιήσεις ήταν άμεση, καθώς καταγράφηκε μία ουσιαστική πτώση της κατανάλωσης ισχυρών αναστολέων του CYP2D6 στις γυναίκες που ελάμβαναν ταμοξιφένη.
Breast Cancer Researc and Treatment.

Η φουλβεστράντη 500 mg vs αναστροζόλης 1 mg για τη θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου καρκίνου του μαστού: ανάλυση αποτελεσμάτων της τυχαιοποιημένης μελέτης “ FIRST”.

Σε άρθρο στο περιοδικό Breast Cancer Res Treat παρουσιάστηκαν τα πιο  μακροχρόνια αποτελέσματα από την παρακολούθηση των ασθενών της μελέτης FIRST. Μ΄ αυτά επιβεβαιώθηκε το όφελος στο διάμεσο χρόνο έως την εξέλιξη της νόσου που επιτυγχάνει η φουλβεστράντη έναντι της αναστροζόλης, όταν χορηγείται ως θεραπεία πρώτης γραμμής για τον οιστρογονοθετικό προχωρημένο καρκίνο του μαστού. Επίσης προέκυψε ότι η φουλβεστράνη συνοδεύεται από εξίσου καλά αποτελέσματα σ’ ό,τι αφορά τα ποσοστά της συνολικής απαντητικότητας στους μετέπειτα ορμονικούς χειρισμούς.
( Η φουλβεστράντη χορηγήθηκε 500 mg / μήνα συν 500 mg την 14η ημέρα του πρώτου μήνα. Η αναστροζόλη χορηγήθηκε 1 mg / ημέρα. )

Η φουλβεστράντη 500 mg vs αναστροζόλης 1 mg για τη θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου καρκίνου του μαστού: ανάλυση αποτελεσμάτων της τυχαιοποιημένης μελέτης “ FIRST”.

Γοσερελίνη με χημειοθεραπεία για την διατήρηση της λειτουργίας των ωοθηκών σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού αρχικού σταδίου: αποτελέσματα στην έμμηνο ρύση και στην εγκυμοσύνη.

Ο ρόλος του αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH, Gonadotropin-Releasing Hormone) γοσερελίνης μαζί με την χημειοθεραπεία σε νεαρής ηλικίας ασθενείς με στόχο την μείωση των περιπτώσεων εμμηνόπαυσης που προκαλεί η χημειοθεραπεία παραμένει αβέβαιος και είναι σπάνια τα μακροχρόνια δεδομένα σχετικά με την επάνοδο της λειτουργίας των ωοθηκών και την γονιμότητα.

Οι 125 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που συμμετείχαν στην μελέτη έλαβαν γοσερελίνη υποδόρια κάθε 28 ημέρες κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας, ξεκινώντας 4 ημέρες πριν από την θεραπεία.
Σ’ ένα ποσοστό περίπου 84% η έμμηνος ρύση επανήλθε, με έναν ενδιάμεσο χρόνο ως την επάνοδο περίπου τους 6 μήνες (1 έως 43 μήνες), Αυτό αφορούσε και το 76% των 71 ασθενών που ήταν ηλικίας άνω από 35 ετών.
Από τις 42 ασθενείς που επιχείρησαν να μείνουν έγκυες, ένα ποσοστό 71% (30 ασθενείς) το κατάφερε.
Κατά τη στιγμή της ανάλυσης των στοιχείων της μελέτης υπήρχαν 42 εγκυμοσύνες και 30 υγιείς τοκετοί.

Επομένως, ο GnRH αγωνιστής γοσερελίνη χορηγούμενος με την χημειοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου συνδέεται με ένα χαμηλό κίνδυνο μακροχρόνιας αμμηνόροιας (που προκαλείται από την χημειοθεραπεία) και μία μεγάλη πιθανότητα επιτυχούς εγκυμοσύνης μετά το τέλος των θεραπειών. Χρειάζεται, όμως, να διερευνηθεί το θέμα με τυχαιοποιημένες μελέτες.